شعری از اخوان ثالث

خانهام آتش گرفتهست، آتشی جانسوز. هر طرف می سوزد این آتش، پردهها و فرشها را، تارشان با پود. من به هر سو میدوم گریان، در لهیب آتش پر دود؛ و زمیان خندههایم، تلخ، و خروش گریهام، ناشاد، از درون خستهء سوزان، می کنم فریاد، ای فریاد! ای فریاد! خانهام آتش گرفتهست، آتشی بیرحم. همچنان می سوزد این آتش، نقشهائی را که من بستم بخون دل، بر سر و چشم در و دیوار، در شب رسوای بی ساحل. وای بر من، سوزد و سوزد غنچههائی را که پروردم به دشواری. زیر و زبر ...