شعر

فریاد من همه گریز از درد بود چرا که من در وحشت انگیزترین شبها آفتاب را به دعایی نومیدوار طلب می کردم در خلئی که نه خدا بود و نه آتش نگاه و اعتماد تو را به دعایی نومیدوار طلب می کرده ام. جریانی جدی در فاصله دو مرگ در تهی میان دو تنهایی_ نگاه و اعتماد تو بدین گونه است! چراغی در دست چراغی در دلم زنگار روحم را صیقل می زنم آینه ای برابر آینه ات می گذارم تا از تو ابدیتی بسازم. شاملو