ولادیمر مایا کوفسکی

عشق به هر موجودی عطا شده

ولی لا‌به‌لای سگ‌دوییِ یک لقمه نان و

این جور چیزها

طولی نمی‌کشد

که گوهرِ نازنین قلب

سنگ می‌شود

لباس قلب تن بود و

لباس تن هم پیراهن.

امّا ظاهراً بس نبود!

یک ابلهی برداشت

سرآستین هم اختراع کرد و

پیراهن آهاردار پوشید.

همیشه

وقت پیری

به خودشان می‌آیند.

زن‌ها به سرخاب‌سفیداب می‌افتند و

مردها به نرمش و کش‌وقوس

دیگر امّا دیر شده و

عشق

جوانه می‌زند

جوانه می‌زند و بعد هم خشکش می‌زند.